مراد على شمس

438

با علامه در الميزان ( فارسى )

كه در اختيارشان گذاشته شده بود تا شكرش را به جاى آورند بازخواست مىشوند ، كه چرا در شكرگزارى خدا خود را به نادانى زديد ، و به كارهاى بيهوده سرگرم كرديد ، و چرا نعمت خدا را با كفران مقابله نموديد . « 1 » * تكبّر ( كبر ) س 415 - تكبّر به چه معناست ؟ و آيا تكبّر پسنديده ، مطلب صحيحى است ؟ ج - تكبر ، عبارت است از اينكه كسى بخواهد خود را ما فوق ديگرى و بزرگتر از او جلوه دهد و لذا وقتى كسى در گفتار و رفتار خود قيافه بگيرد و بخواهد با تصنع در عمل و گفتار ، دل ديگران را مسخر خود نموده در دل‌ها جا كند و بخواهد به ديگران بقبولاند كه او از آنان شريف‌تر و محترم‌تر است به چنين كسى مىگويند تكبّر ورزيد ، و ديگران را خوار و كوچك شمرد . تكبّر بر دو قسم است : يكى پسنديده و آن تكبّر خداى تعالى است ، و يا اگر از بندگان او است منتهى به او مىشود مانند تكبّر دوستان خدا بر دشمنان او كه آن هم در حقيقت افتخاركردن به بندگى خدا است . و ديگر تكبر ناپسند ، و آن تكبرى است كه در مخلوقات وجود دارد كه شخص نفس خود را بزرگ تصور مىكند امّا نه براساس حق . « 2 »

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 600 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 33 . [ با تلخيص ]